Επιπτώσεις από τους ψύλλους

Επιπτώσεις από τους ψύλλους. Οι ψύλλοι από τον άνθρωπο φεύγουν με χημική καταπολέμηση με φάρμακα. Τα τσιμπήματα ψύλλου σε μωρό ή σε εγκυμονούσα  αλλά και γενικά η καταπολέμηση εάν υπάρχουν μόρα η έγκυες στο σπίτι θέλει πολύ προσεχή. Πολλές φόρες τα τσιμπήματα των ψύλλων έχουν παρενέργειες, χρειάζεται επίσκεψη σε γιατρό. Οι ψύλλοι από τα μαλλί φεύγουν με καλό πλύσιμο ή και με φάρμακο με συνταγή γιατρού.

Οι επιπτώσεις από τους ψύλλους  και η υγειονομική σημασία των ψύλλων είναι σημαντική, παρόλο που ελάχιστα είδη προκαλούν προβλήματα υγείας. Παρουσιάζουν ενδιαφέρων τα είδη που παρασιτούν στα κατοικίδια, γάτες, σκύλους και παραγωγικά ζώα, πρόβατα, γίδες, βοοειδή. Τα συμβιωτικά τρωκτικά και ως εκ τούτου έχουν εύκολη πρόσβαση στον άνθρωπο.Επιπτώσεις από τους ψύλλους

Επιπτώσεις από τους ψύλλους στη Δημόσια Υγεία & Συμβουλές

Οι ψύλλοι, η αντιμετώπιση στο σπίτι γίνεται με «απολύμανση» τα ρούχα που είναι μολυσμένα από ψύλλους τα πλένουμε στο πλυντήριο. Τα καθαρά στεγνά ρούχα τα απομονώνουμε σε τσουβάλια ναύλων σε ένα χώρο του σπιτιού.

Συμπτώματα τσιμπημάτων από ψύλλους

Οι ψύλλοι στο άνθρωπο ανεβαίνουν από τα πόδια. Τα συμπτώματα είναι μικρές κηλίδες στο δέρμα με μαύρο στίγμα στην κορυφή του τσιμπήματος . Εάν οι ψύλλοι έχουν φτάσει στα μαλλιά του ανθρώπου τότε τα μαλλιά πρέπει να ψεκαστούν με φάρμακο που συστήνει ο γιατρός.  Η αντιμετώπιση του ψύλλων οικολογικά (κάντε κλικ εδώ) μειώνει το πληθυσμό των ψύλλων, η χημική μέθοδο με εγκεκριμένα φάρμακα δίνη οριστική λύση στην καταπολέμηση των ψύλλων.

Επιπτώσεις από τους ψύλλους στη Δημόσια Υγεία & Τα τσιμπήματα των ψύλλων στον άνθρωπο

Τα τσιμπήματα των ψύλλων του ανθρώπου είναι επώδυνα και ενοχλητικά. Για την αντιμετώπιση τσιμπημάτων από ψύλλους απευθυνθείτε σε έναν δερματολόγο. Για την καταπολέμηση  απευθυνθείτε σε μια υπεύθυνη εταιρία απεντομώσεων  που να δίνη εγγύηση στη καταπολέμηση ψύλλων.

Το σάλιο που εισάγουν στο τραύμα προκαλεί αντίδραση του δέρματος. Το τσίμπημα εκδηλώνεται ως ερύθημα, οίδημα και έντονο κνησμό με διάρκεια ημερών. Το σημείο του τσιμπήματος εμφανίζει μια χαρακτηριστική μικρή μαύρη κηλίδα, που περιβάλλεται από διογκωμένο και κοκκινωπό δέρμα .

Επιπτώσεις από τους ψύλλους στη Δημόσια Υγεία και οι λοιμώξεις που μεταδίδουν

Το Ctenocephalides canis μπορεί να χρησιμεύσει ως ενδιάμεσος ξενιστής για τη διπλή μεμβράνη ή τη σκουλήκι σκύλου ( Dipylidium caninum ), τη τρωκτική ταινία ( Hymenolepis dimuta ) και το νάνο ταινία ( Hymenolepis nana ). Οι ψύλλοι  η λάβρα  καταπίνουν αυγά ταινίας στο περιβάλλον, τα οποία εκκολάπτονται και αναπτύσσονται μέσα στο έντερο των ψύλλων. Οι ταινίες συνεχίζουν να κατοικούν στο έντομο καθώς ο ψύλλος προχωρά στο στάδιο των ενηλίκων. Ένα ζώο ή ένας άνθρωπος μπορεί να λάβει λοίμωξη από ταινία κατά την κατάποση ενός ψύλλου που περιέχει μια κύστη ταινίας. Η κατά λάθος κατάποση συμβαίνει συνήθως όταν τα ζώα καλλωπίζονται ή όταν τα παιδιά παίζουν με κατοικίδια ζώα.

Τα συμπτώματα μιας λοίμωξης με Dipylidium caninum σε ανθρώπους, μια πάθηση που ονομάζεται διπυλιδίαση, περιλαμβάνουν ευερεθιστότητα, ανησυχία, απώλεια βάρους, αϋπνία και κοιλιακό άλγος. Ένα άτομο ή ζώο που έχει μολυνθεί με μια ταινία θα περάσει τμήματα του οργανισμού στα κόπρανα, κάτι που αποτελεί σημαντική ένδειξη μόλυνσης. Ο ψύλλος σκύλου είναι επίσης κύριος ξενιστής του νηματώδους, Acanthocheilonema reconditum . Εάν δαγκωθεί από ψύλλους που έχουν μολυνθεί με Acanthocheilonema reconditum, ένας σκύλος μπορεί να αναπτύξει μια σχετικά καλοήθη κατάσταση που ονομάζεται κυνική φιλαρίαση, η προσβολή ιστών με νηματώδη.

Εκτός από την απόκτηση παρασίτων από ψύλλους, τα ζώα ξενιστές μπορούν να αναπτύξουν αλλεργικές αντιδράσεις στο σάλιο των ενήλικων ψύλλων και να αναπτύξουν μια κατάσταση που ονομάζεται δερματίτιδα από δάγκωμα ψύλλων. Σε υπερευαίσθητους σκύλους και γάτες, αυτή η κατάσταση εμφανίζεται συνήθως ως άτριχα μπαλώματα μοβ θηλωμάτων ή πρισμάτων, συγκεντρωμένα στο οπίσθιο τετράγωνο του ζώου. Η δερματίτιδα από δάγκωμα ψύλλων συνήθως αντιμετωπίζεται με ένεση κορτικοστεροειδών. Τα κατοικίδια σκυλιά και οι γάτες συχνά ξεπερνούν την υπερευαισθησία στο σάλιο των ψύλλων μετά από επαναλαμβανόμενες προσβολές.

Ορισμένα είδη ψύλλων είναι εν δυνάμει οι αποδεδειγμένα ενδιάμεσοι μεταβιβαστείς μικροοργανισμών στο αίμα . Μεταδίδουν πρωτόζωα, βακτηρία, ρικέτσιες και ιούς μεταξύ θηλαστικών ζωών, αλλά μονό βακτηρία και ρικέτσιες στον άνθρωπο.

Οι ψύλλοι και τα μικρόβια

Από ψύλλους έχουν απομονωθεί σε ορισμένα μέρη του κόσμου το βακτήριο της τουλαραιμίας, Francisella tularenssis, της ψευδοφυματiωσης – Yersinia pseudotuberculosis, της λιστερίωσης – L. monocytogenes, της βρουκέλλωσης – B melitensis και σαλμονέλωσης – S.enteritidis, S. typhimurium. Η δυνατότητα της μετάδοσης τους στον άνθρωπο δεν είναι γνωστή. Θα μπορούσε να γίνει μηχανικά μέσω των μολυσμένων στοματικών μορίων, με το σάλιο, με παλινδρόμηση από τον εντερικό σωλήνα ή με μολυσμένα περιττώματα. Γενικά, οι ψύλλοι δεν έχουν τόσο στενή και μακροχρόνια σχέση με τους μικροοργανισμούς, όπως τα κουνούπια, οι κρότωνες ή τα ακάρεα. Κανένας παθογόνος οργανισμός δεν εξελίσσεται έξω από τον εντερικό σωλήνα των ψύλλων με μονή εξαίρεση τη ρικέτσια του ενδημικού τύφου , που μεταδίδεται μέσω των ωοθηκών και από στάδιο σε στάδιο .

Διττέ τα νέα μας site.