mirmigkia xyloy

Μυρμήγκια Ξύλου και Μυρμήγκια με φτερά

Τα μυρμήγκια ξύλου είναι διαφορετικά είδη από τα μυρμήγκια της κουζίνας και του κήπου. Τα Ξυλοφάγα μυρμήγκια τρώνε ξύλο, φελιζόλ, σοβά, ασφαλτόπανα.  Τα μυρμήγκια της κουζίνας τρώνε ψίχουλα, ζαχαρούχες ουσίες, υπολείμματα φαγητού. Τα μυρμήγκια ξύλου, τα μυρμήγκια της κουζίνας και κήπου έχουν ένα κοινό, πολλαπλασιάζονται ως κοινωνικά έντομα, ως μυρμήγκια με φτερά. Τα φτερωτά μυρμηγκιά ή τα ιπτάμενα μυρμήγκια είναι μυρμήγκια σε σμηνουργία. Η σμηνουργία είναι το βιολογικό φαινόμενο πολλαπλασιασμού μιας φωλιάς μυρμηγκιών που έχει ωριμάσει βιολογικά. Τα μυρμήγκια ξύλου πολλές φορές τα συναντούμε στον κήπο στο χώμα του κήπου ή στα δεντρά, τρώνε τα μελιτώματα άπω τη μελίγκρα. Τα συναντούμε και στη κουζίνα, μέσα στο σπίτι στο πάτωμα ή στη στεγή.

Μυρμήγκια με φτερά μέσα στο σπίτι μπορεί να είναι τερμίτες – διαβάστε για τους τερμίτες

Πολλές φόρες βγαίνουν από τους τοίχους, τις πρίζες και ο εντοπισμός φωλιάς μυρμηγκιών ξύλου  είναι δύσκολο. Όπως και να είναι η καταπολέμηση τον μυρμηγκιών γίνεται με απεντόμωση. Οι απεντομώσεις για τα φτερωτά μυρμήγκια στοχεύουν το να βρούμε την φώλια. Με τροφοελκυστικά φάρμακα gel ή σπρέι και προσελκύστηκες μεθόδους να τα εξοντώσουμε. Τα ξυλοφάγα μυρμήγκια και η αντιμετώπιση τους γίνεται με φάρμακα και προσελκύστηκες ουσίες.

Πιο κάτω περιγράφουμε τα μυρμήγκια ξύλου.Μυρμήγκια Ξύλου

Εμφάνιση

Μυρμήγκια Ξύλου, Camponotus pennsylvanicus

  • Εργάτριες – μήκος 6mm.
  • Βασίλισσα – μήκος 14mm.
  • Το χρώμα τους είναι συνήθως μαύρο προς το γκρι.
  • 6 πόδια.

Μυρμήγκια Ξύλου – Συνήθειες

  • Σήραγγες – υγρό και στεγνό ξύλο, φελιζόλ, ασφαλτόπανο, σοβά, αλλά προτιμούν το υγρό, δηλαδή ξύλο που έχει υγρανθεί από διαρροές.
  • Εσωτερικά – σκάβουν γαλαρίες στο ξύλο με λεία εμφάνιση.
  • Εξωτερικά – κάποιες φορές δημιουργούν κοιλότητες σε δέντρα.
  • Πότε εμφανίζονται – ψάχνουν για τροφή  νωρίς την άνοιξη / καλοκαίρι. Οι ενδείξεις περιλαμβάνουν πριονίδι, υγρό ξύλο, ή ασυνήθιστους θορύβους που προέρχονται από τους τοίχους.
  • Τα Μυρμήγκια Ξύλου – τρέφονται κυρίως με μελιτώδεις και άλλες εκκρίσεις φυτών, χυμούς και απομεινάρια εντόμων. Δεν τρέφονται με ξύλο. Μέσα στο σπίτι προσελκύονται από γλυκές ουσίες, λίπη και κρέας.
  • Επαφή – σπανίως έρχονται σε επαφή με τον άνθρωπο, αλλά αν έρθουν, προσπαθούν να ξεφύγουν.Δεν μπορούν να κεντρίσουν.

Συμπεριφορά

Τα Μυρμήγκια Ξύλου  διαπιστώνονται στη Βόρεια Αμερική, Ευρώπη,  Μεσόγειο και στην Ελλάδα.

Φωλιάζει σε:

  • ζωντανά και νεκρά δέντρα,
  • σάπια κούτσουρα ή κούτσουρα
  • σε δασικές περιοχές επίσης
  • σε στέγες σπιτιών σε παράθυρα πόρτες,
  • φράχτες.

Είναι ίσως η πιο καταστροφικό μυρμήγκι ξύλου που διαπιστώσαμε και στη Ελλάδα, τρώει ξύλο σε αποσύνθεση και κανί σήραγγες εκεί. Συχνά  αναζητά τροφή μέσα στα σπίτια, σε στέγη σπιτιών η στέγη βεράντας. Προς αναπαραγωγή βρέθηκαν σε φωλιές από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο. Οι εργαζόμενοι έχουν την τάση να τρώνε αφίδες, συλλογή μελιτώματος και τη διαβίβασή τους  μέσο τροφαλλαξής σε μεγαλύτερους εργαζομένους. Την τροφή τη που μεταφέρουν πίσω στη φωλιά. Επιπλέον, τρέφονται με ζωοτροφές με νεκρά έντομα και τους χυμούς των φυτών.

Τα μαύρα ξυλοφάγο μυρμήγκια ξύλου

είναι ικανά  για να τραφούν μέχρι 100 μ σε αναζήτηση τροφής. Οι εργαζόμενοι είναι πιο δραστήριοι  τη νύχτα, που ταξιδεύουν από τη φωλιά τους σε μια πηγή τροφίμων μετά από μονοπάτια. Κάνουν τη δημιουργία χημικών  φερομένων στα μονοπάτια. Τα μυρμήγκια ξύλου παράγουν τρίξιμο ήχους που μπορεί συχνά να ακουστεί κοντά σε μια  μεγάλη φωλιά. Μια μεγάλη αποικία μπορεί να έχει χιλιάδες άτομα. Το μαύρο  μυρμήγκι ξύλου δεν κάνει τσίμπημα, αλλά η μεγαλύτερη εργάτες  μπορεί  να κανί  μια απότομο δάγκωμα. Μπορεί να γίνει ερεθισμένος περαιτέρω από την ένεση μυρμηκικό οξύ, το οποίο παράγουν.

Περιγραφή

Στο φυσικό τους περιβάλλον,  τα Μυρμήγκια Ξύλου κάνουν φωλιά σε νεκρά δέντρα και άλλα νεκρά ξύλα. Αυτό ενισχύει τηνΠροσβολή από μυρμήγκια ξύλου αποσύνθεση, το οποίο έχει οικολογικά οφέλη. Ωστόσο, το μυρμήγκι επιτυγχάνει την κατάσταση των παρασίτων όταν μια αποικία εισβάλλει το ξύλο ενός σπιτιού ή άλλης κατασκευής. Βλάπτει τη δομική ακεραιότητα του ξύλου. Οποιαδήποτε πηγή υγρασίας ευνοεί την μόλυνση από μυρμήγκια.

Το υγρό ξύλο είναι πολύ πιο εύκολο να το  μάσηση. Τα μυρμήγκια δεν τρώνε το ξύλο, αλλά θα το αφαιρέσει για να δημιουργήσει γκαλερί για τις δραστηριότητές τους.

Οι στοές τρέχουν παράλληλα με τα “νερά του ξύλου”, όπως αυτά που δημιουργούνται στα μαλακότερο, nonlignin τμήματα της ξυλείας. Οι στοές έχουν ένα γυάλισμα, εξαιτίας κοπράνων υπολείμματα, αλλά όχι οι σωλήνες λάσπη που παράγεται από τερμίτες.

Μυρμήγκια Ξύλου – Βιολογία

  • Παρατηρούνται σμήνη την άνοιξη.
  • Οι αποικίες των Μυρμηγκιών Ξύλου μπορούν να ζήσουν από 3-6 χρόνια.

Οικογένεια: Formicidae, Υποοικογένεια: Formicinae

Camponotus spp.
To γένος Camponotus αποτελεί το πολυπληθέστερο γένος μυρμηγκιών. Τα μυρμηγκιά εκείνα τα οποία βρίσκονται τόσο σε εύκρατες όσο και σε τροπικές περιοχές του πλανήτη. Ωστόσο δεν είναι όλα τα είδη του γένους Camponotus ξυλοφάγα μυρμήγκια ή μυρμήγκια ξύλου. Αλλά τα περισσότερα ζουν σε κοιλότητες του εδάφους ή πάνω σε φυτά. Το κυριότερο χαρακτηριστικό των Camponotus sp. είναι η καμπυλότητα του νότου. Στην Ελλάδα, από την κατηγορία αυτή μυρμηγκιών, συναντάμε τα είδη: Camponotus fallax, Camponotus gestroi, Camponotus herculeanus. Συναντάμε στη Ελλάδα και τα είδη  Camponotus lateralis, Camponotus truncatus, Camponotus vagus, Formica rufa και Crematogaster scutellaris.

Βιολογία – Οικολογία.

Ο βιολογικός κύκλος των εντόμων αυτών ξεκινά με τα πτερωτά μυρμήγκια τα οποία εξέρχονται από τη μητρική φωλιά. Τα φτερωτά μυρμήγκια συζευγνύονται μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουνίου. Το άρρεν παύει να ζει 1-2 ήμερες μετά τη σύζευξη ενώ η γονιμοποιημένη βασίλισσα βρίσκει μια κοιλότητα στο ξύλο. Ακόμη και κάτω από πέτρες και εκεί, αφού απολέσει τις πτέρυγες της, ξεκινά την ωοτοκία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ιδρύεται μια νέα φωλιά μυρμηγκιών. Πολύ συχνά όμως το γονιμοποιημένο θήλυ, μετά τη γαμήλια πτήση, επιστρέφει στην ήδη υπάρχουσα φωλιά. Η φωλιά μπορεί να διατηρηθεί επί πολλά χρόνια, λόγω της εκάστοτε ανανεώσεως των θηλέων. Η ζωή εξ άλλου κάθε θήλεος διαρκεί αρκετά χρόνια.

Στην αρχή αποτίθενται μόνο 15-20 ωά τα οποία, μετά την εκκόλαψη, δίδουν προνύμφες. Οι προνύμφες διατρέφονται με τις στοματικές εκκρίσεις της βασίλισσας. Οι πρώτοι εργάτες είναι πολύ μικροί σε μέγεθος αλλά αναλαμβάνουν όλες τις εργασίες της νεοϊδρυθείσας αποικίας. Η βασίλισσα των μυρμηγκιών, μέχρι την παραγωγή των πρώτων εργατών δεν διατρέφεται αλλά διαβεί χρησιμοποιώντας τα αποθέματά της. Στη συνέχεια δεν κάνει τίποτα άλλο από το να γεννά ωά.

Η βασίλισσα

Με την μετατροπή της βασίλισσας σε μια μηχανή ωοτοκίας, οι εργάτες είναι εκείνοι που εκτελούν κάθε εργασία στη φωλιά. Οι εργάτες είναι στείρα θήλεα μυρμήγκια και χαρακτηρίζονται από πολυμορφισμό. Υπάρχουν οι μεγάλου μεγέθους εργάτες που ασχολούνται με τη φύλαξη της φωλιάς. Εύρεση τροφής και γενικά κάθε εργασία εκτός της φωλιάς. Οι μικροί εργάτες που ασχολούνται με την διατροφή της βασίλισσας, των προνυμφών, τον καθαρισμό και τη διάνοιξη στοών. Οι εργάτες εκδηλώνουν μεγάλη φροντίδα για την περιποίηση των προνυμφών, τις οποίες διατρέφουν βγάζοντας από το στόμα τους μικρές σταγόνες

Η εργάτες

θρεπτικών υγρών, υπερασπίζονται από τους εχθρούς και τις μεταφέρουν σε διάφορα επίπεδα των στοών τους. Ανάλογα με τη θερμοκρασία και την υγρασία. Όταν τα νέα τέλεια μυρμήγκια ξύλου σχηματίζονται εντός βομβυκίων, οι εργάτες καταστρέφουν τα τοιχώματα για να βοηθήσουν την έξοδά τους. Δεν είναι σπάνια η περίπτωση κατά την οποία τα μυρμήγκια ξύλου εισέρχονται πολλά μαζί σε ξένη μυρμηγκοφωλιά. Δίνουν μάχες, για να απαγάγουν προνύμφες και νύμφες, τις οποίες μεταφέρουν στη δική τους φωλιά. Τις εκτρέφουν, κρατώντας τα εξερχόμενα ακμαία υπό καθεστώς δουλείας.

 

Με τον τρόπο αυτόν η νέα αποικία αναπτύσσεται συνεχώς και σε 6 με 10 έτη παράγονται τα πτερωτά μυρμήγκια ξύλου. Αυτά συνήθως διαχειμάζουν με την υπόλοιπη αποικία, την άνοιξη συζευγνύονται και οι νέες βασίλισσες δημιουργούν θυγατρικές αποικίες. Ωστόσο, σε αποικίες του είδους Camponotus vicinus συχνά απαντώνται δύο ωοτόκες βασίλισσες. Τα έντομα αυτά ζουν επί μεγάλο χρονικό διάστημα. Αρκεί να αναφερθεί ότι ένας εργάτης μπορεί να ζήσει έως 4-7 έτη, μια βασίλισσα 10-15 έτη. Η αποικία μπορεί να επιβιώσει περισσότερο από 20 έτη.
Οι αποικίες των εντόμων αυτών διαχειμάζουν με τα άτομα όλων των σταδίων του βιολογικού κύκλου (προνύμφη, νύμφη, τέλειο) σε διάπαυση. Είναι έντομα πολύ ανθεκτικά στο ψύχος επειδή τα παράγωγα της γλυκερόλης που παράγει στο σώμα τους, δρουν ως αντιψυκτικό.

Η διατροφή

Τα ξυλοφάγα μυρμήγκια τρέφονται με ξύλο. Χρησιμοποιούν το ξύλο και τις ξύλινες κατασκευές μόνο για την διατροφή των ατελών σταδίων και ως καταφύγιο. Στην πραγματικότητα, τα μυρμήγκια αυτά τρέφονται με ποικίλες φυτικής ή ζωικής προελεύσεως τροφές . Τρέφονται με μελιτώματα αφειδών καθώς και με αρθρόποδα κάθε είδους, νεκρά ή ζωντανά. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν παρατηρείται σε μια κατοικία, παράλληλη προσβολή από ξυλοφάγα μυρμήγκια και τερμίτες.
Προτιμούν ιδιαιτέρως τα σακχαρώδη υγρά και γι’ αυτό αναζητούν το νέκταρ των ανθέων. Προτιμούν τις εκκρίσεις των αφειδών και των κοκκοειδών ή τους αρκετά ώριμους καρπούς. Επίσης, όταν εισβάλλουν στις κατοικίες, είναι δυνατόν να επιφέρουν σημαντικές ζημιές στα τρόφιμα.

Η φώλια εγκαθίσταται σε κοιλότητες μαλακού, ασθενικού ή με υψηλή υγρασία ξύλου αλλά και σε υγιές ξύλο. Όταν αυτό φέρει στοές από προηγούμενη προσβολή ξυλοφάγου εντόμου. Τα προσβεβλημένα τμήματα παρουσιάζουν πλήθος αλληλοσυνδεόμενων στοών με λεία και μαλακή επιφάνεια.  Σχετικά μεγάλη διάμετρο, σε σχέση με το σώμα των εντόμων. Κοντά στη φωλιά παρατηρούμε λεπτή σκόνη σαν πριονίδι. Κοντά στη φωλιά παρατηρούμε καθώς τα θρύμματα του ξύλου από τη διάνοιξη στοών αποβάλλονται από τη στοά

Προσβολή – Ζημιές.

Τα ξυλοφάγα μυρμήγκια δημιουργούν τις φωλιές τους στο ύπαιθρο και ειδικά σε δασικές εκτάσεις όπου εγκαθίστανται σε πεσμένα δένδρα. Εγκαθίστανται σε νεκρά κλαδιά ζωντανών δένδρων, κάτω από φλοιό δένδρων διαφόρων ειδών ή ακόμη στο έδαφος, κάτω από πέτρες. Αποτελούν έναν σημαντικό κρίκο στην τροφική αλυσίδα των οικοσυστημάτων αυτών. Γι’ αυτό πολλές φορές η παρουσία ιούς σε ένα δάσος είναι δείκτης της υγείας του.

Αποικίες ξυλοφάγων μυρμηγκιών εγκαθίστανται στα ξύλινα μέρη των κατοικιών και προκαλούν αρκετά σημαντικές ζημιές αλλά και σημαντική ενόχληση στους ανθρώπους. Η αποίκιση των κατοικιών μπορεί να γίνει από συζευγμένες βασίλισσες μιας μητρικής φωλιάς που δημιουργούν αποικίες δορυφόρους εντός κατοικίας. Έχουν παρατηρηθεί τέτοιες αποικίες έως και 90 μ. μακριά από τη μητρική φωλιά.

Η παλαιότητα ή η ποιότητα κατασκευής

δεν παίζει τόσο σημαντικών, όσο θα περίμενε κανείς, ρόλο. Αντιθέτως η γειτνίαση με δάσος και γενικώς με μέρη στα οποία υπάρχουν φωλιές ξυλοφάγων μυρμηγκιών αποτελεί σημαντικών παράγοντα εμφανίσεως προσβολής.
Τα μυρμήγκια ξύλου προτιμούν για την κατασκευή της φωλιάς, ξύλο με σχετική υγρασία άνω του 15%. Η είσοδος των μυρμηγκιών εντός της κατοικίας μπορεί να γίνει από διάφορα σημεία όπου επιδεικνύουν μεγάλη εφευρετικότητα. Έχει παρατηρηθεί είσοδος από τα καλώδια του τηλεφώνου ή του ρεύματος. Από κλαδιά δένδρων σε επαφή με τη στέγη του.

Η παρουσία των ξυλοφάγων μυρμηγκιών

μέσα στις κατοικίες δεν περνά απαρατήρητη από τους ανθρώπους. Η παρουσία των εργατών που κυκλοφορούν αναζητώντας ή συλλέγοντας τροφή, αποτελεί το πρώτο αλλά όχι πάντα σίγουρο σημάδι προσβολής. Πιο σίγουρο σύμπτωμα και μάλιστα ενδεικτικό μεγάλης προσβολής, είναι η ύπαρξη κοντά στα παράθυρα του σπιτιού πτερωτών ατόμων. Προσπαθούν να βγουν έξω για να γονιμοποιηθούν. Ακόμη ο ήχος που κάνουν οι εργάτες κατά την εκσκαφή ή διεύρυνση των στοών και που μοιάζει με συνεχές τρίξιμο. Τα μικρά ανοίγματα στο προσβεβλημένο ξύλο από όπου αποβάλλεται σκόνη και θρύμματα ξύλου, αποτελούν έγκυρο σημάδι προσβολής.

Στη συνέχεια αναφέρονται μερικά από τα πιο κοινά είδη που υπάρχουν στις Ευρωπαϊκές χώρες και παρουσιάζουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Από γεωργικής κυρίως απόψεως, αλλά και λόγω της παρουσίας τους σε κατοικίες.

Crematogaster scutellaris

To είδος αυτό ζει σε όλην την Ευρώπη και στην Β. Αμερική.
Ο εργάτης έχει μήκος 3,5-5 χιλ., χρώμα καστανόμαυρο, με κεφαλή ανοιχτού ερυθρού χρώματος και πόδια καστανά. Η κεφαλή είναι ισχυρή και οι κεραίες μακριές και ροπαλοειδείς. Ο θώρακας είναι επιμήκης, με δύο άκανθες στραμμένες προς τα πίσω. Η κοιλία είναι καρδιόσχημη, οξύληκτη και φέρεται σε μίσχο, ο οποίος αποτελείται από δύο αρθρωτά τμήματα. Ώστε να μπορεί να ανυψώνεται προς τα εμπρός, υπεράνω του θώρακα.

Το θήλυ και το άρρεν μοιάζουν με τους εργάτες. Εξαίρεση την παρουσία πτερύγων μεγαλύτερων διαστάσεων του θήλεος, το οποίο έχει μήκος 8 χιλ.. Του ευρύτερου και περισσότερο σφαιρικού σχήματος του θώρακά τους. Οι νύμφες είναι ελεύθερες, χωρίς βομβύκιο.

Τα μυρμήγκια ξύλου αυτά σχηματίζουν τη φωλιά του εντός του κορμού των δένδρων. Κατασκευάζοντας πολυάριθμες στοές με τέτοιον τρόπον, ώστε να καθιστά το ξύλο σπογγώδες. Σπανιότερα σχηματίζει τη φωλιά του σε πέτρες ή εντός τοίχων. Οι εργάτες σχηματίζουν μακριές σειρές στον κορμό των οπωροφόρων δένδρων, για να μυζήσουν σακχαρώδη υγρά. Η φωλιά του, μέσα σε κατοικίες, ανακαλύπτεται σε κασώματα (πλαίσια) θυρών και παραθύρων. Που έχουν προσβληθεί από άλλα έντομα ή από την υγρασία.

Messor barbarus

To είδος αυτό ζει σε όλην την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική.
Οι εργάτες έχουν μήκος 5-7 χιλ. και χρέωμα μαύρο ή καστανό. Η κεφαλή είναι ελαφρώς επιμήκης με γνάθους ισχυρές, που φέρουν γραμμώσεις. Τα πόδια και οι κεραίες είναι μακριά.
Οι οπλίτες διακρίνονται από τις μεγαλύτερες διαστάσεις (10-12 χιλ.) και από τη μεγαλύτερη ανάπτυξη της κεφαλής.

Τα θήλεα και τα άρρενα μυρμηγκιών ξύλου αυτόν μοιάζουν με τους εργάτες. Διαφορά άτι έχουν αρκετά μικρότερη κεφαλή, λεπτότερες κεραίες, ευρύτερο και σφαιρικότερο θώρακα και κοιλία περισσότερο ανεπτυγμένη.
Κατασκευάζει τη φωλιά του εντός του εδάφους, ιδιαιτέρως σε τόπους θερμούς και ξηρούς. Συχνά εντός των αυλών ή σε τοίχους που βρίσκονται κοντά σε σιταποθήκες. Οι φωλιές συγκοινωνούν με την επιφάνεια του εδάφους με διάφορες οπές. Οι οποίες έχουν τη μορφή κρατήρα ηφαιστείου και περιβάλλονται από παντός είδους υπολείμματα. Οι εργάτες μεταβαίνουν σε αναζήτηση σπόρων, τους οποίους μεταφέρουν στη φωλιά τους. Τα μυρμήγκια ξύλου αυτά προτιμούν τους σπόρους σιταριού και άλλων αγρωστωδών.

Lasius fuliginosus

Είναι στιλπνό, μαύρο, με μήκος 4-5 χιλ. Τα θήλεα άτομα είναι περίπου του αυ¬τού μεγέθους με τους εργάτες.
Ζει εντός των κορμών των δένδρων, τα οποία έχουν μαλακό ξύλο (λεύκα, ιτιά), όταν το ξύλο έχει απονεκρωθεί. Ορύσσει πολυάριθμες στοές διατεταγμένες κατά παράλληλα επίπεδα, οι οποίες συγκροτούνται μεταξύ τους με τεμάχια ξύλου.

Κατασκευάζει πολυάριθμα λεπτά κυματοειδή χωρίσματα που μοιάζουν με χαρτόνι. Πάνω στα οποία αναπτύσσεται ο μύκητας Cladosporium myrmecophilum. Ο οποίος στη συνέχεια τα καθιστά μελανά και με χαρακτηριστική βελούδινη όψη. Οι φωλιές, μερικές φορές, καταλαμβάνουν μεγάλα τμήματα του κορμού και περιέχουν μεγάλων αριθμό μυρμηγκιών ξύλου. Τα άτομα αυτού του είδους, όταν ενοχληθούν, αναδίδουν έντονη οσμή μυρμηκικού οξέος. Οι εργάτες, καθώς μεταβαίνουν προς αναζήτηση τροφής, σχηματίζουν σειρές πάνω στο έδαφος και στα δένδρα.

Το είδος είναι περισσότερο επιβλαβές επειδή προστατεύει τις αφίδες (μελίγκρα) και λιγότερο επειδή ορύσσει στοές στους κορμούς. Εγκαθίσταται πάντα εντός του ήδη απονεκρωμένου ξύλου των δένδρων. Μέσα και γύρω από τις κατοικίες βρίσκεται σε εγκαταλελειμμένες ξυλουργικές κατασκευές, στο γκαζόν, κάτω από πέτρες, σε ρωγμές πεζοδρομίων. Σε αποφάγια γλυκισμάτων ή κρεατικών.

Camponotus ligniperda

To μέγεθος των εργατών ποικίλλει πολύ, δεδομένου ότι υπάρχουν μικροί, με μήκος 6 χιλ. και μεγάλοι, οι οποίοι θεωρούνταιΜυρμήγκια ξύλου, Camponotus οπλίτες και έχουν μέχρι 15 χιλ. μήκος. Έχουν λεία και ισχυρή κεφαλή, η οποία είναι μαύρη. Μαύρη είναι και η κοιλία ενώ οι κεραίες και τα πόδια είναι υπέρυθρα κατά ένα μεγάλο μέρος. Το θήλυ είναι αρκετά μεγαλύτερο από το άρρεν, με μήκος περίπου 20 χιλ., στιλπνότερο. Το μισό της κοιλίας υπέρυθρο και με μεγάλες σκουρόχρωμες πτέρυγες.

Το άρρεν είναι μικρότερο, 8-11 χιλ., μαύρο, στιλπνό, με τις αθροίσεις των ποδιών του υπέρυθρες και με πολύ μικρή κεφαλή.
Το είδος αυτό μυρμήγκι ξύλου είναι αρκετά κοινό μέσα στα δάση καθώς και σε τόπους όπου υπάρχουν μεμονωμένα δένδρα. Πλατύφυλλα ή κωνοφόρα, από τη βάση των ορέων έως και σε σημαντικό ύψος αυτών.

Εγκαθιστώ τις φωλιές

του κατά προτίμηση στις απομείνασες βάσεις των υλοτομημένων δένδρων. Ορύσσει εντός του νεκρού ξύλου πολυάριθμες στοές, κατά προτίμηση κατακόρυφες, όπου εναποθέτει τα ωά του και εκτρέφει τις προνύμφες του. Οι νύμφες είναι κλεισμένες μέσα σε καστανοκίτρινο βομβύκιο και η έξοδος των τελείων εντόμων, συνήθως λαμβάνει χώρα τον Ιούλιο. Δεν είναι όμως σπάνια η περίπτωση κατά την οποία η μυρμηγκοφωλιά εγκαθίσταται σε όρθια δένδρα.

Η εγκατάσταση γίνεται σε ήδη απονεκρωμένες ζώνες αυτών ή σε στοές, οι οποίες έχουν δημιουργηθεί προηγουμένως από άλλα έντομα. Στη συνέχεια μεγεθύνονται και επεκτείνονται από το C. ligniperda στο υγιές μέρος, προκαλούντες ζημιά στο δένδρο. Προσβάλλονται τα κωνοφόρα (πεύκο και έλατο) αλλά και άλλα είδη όπως ο φράξινος.
Με αυτό το είδος μοιάζουν πάρα πολύ, ως προς το σχήμα και τις συνήθειες. Το C. herculeanus, το οποίο όμως είναι περισσότερο σκοτεινόχρωμο. Ισχυρότερο και χνοοίδέστερο και το C. vagus, που είναι εξ ολοκλήρου μαύρο και φέρει υπόλευκο χνούδι.

Camponotus herculeanus

Λέγεται και μεγάλο μαύρο μυρμήγκι.
Είναι πιο ογκώδες από το προηγούμενο, με χρώμα σχεδόν μαύρο. Έχει παρατηρηθεί στην Ελλάδα σε ξύλινα μέρη εξοχικών ή ακατοίκητων σπιτιών συνήθως σε ξυλεία ελάτης. Στη Σουηδία, η βλαπτικότητα των Campono¬tus σε κατοικίες, τείνει να ξεπεράσει αυτήν του Hylotrupes.

Formica rufa

To είδος αυτό ζει σε όλη την Ευρώπη.
Ο εργάτης μπορεί να έχει μήκος 6-9 χιλ. και σώμα λεπτό αλλά ισχυρό, με πόδια μακριά. Έχει χρώμα ερυθρό – καστανό, με την κοιλία, τα πόδια και τις κεραίες καστανά. Το θήλυ είναι λίγο μεγαλύτερο, του ίδιου χρώματος και φέρει πτέρυγες διαφανείς και κοιλία ογκώδη, σχεδόν στρογγυλή, λεία και στιλπνή.

Το είδος μυρμήγκι ξύλου αυτό, όπως και τα συγγενή του, συναντάται κυρίως σε κωνοφόρα. Εγκαθιστώ τη φωλιά του στο έδαφος, στη βάση των κορμών ή σε κάποια παλιά βάση υλοτομημένος δένδρου. Η φωλιά διακρίνεται από απόσταση γιατί φέρει συσσωρευμένη, πάνω στην οπή εισόδου – εξόδου των εντόμων, μεγάλη ποσότητα διαφόρων υλικών. Όπως πευκοβελόνες, φυτικά και ζωικά υπολείμματα, μικρές πέτρες κ.λ.π.. Σχηματίζοντας κώνο διαμέτρου βάσεως έως και 5μ. Οι νύμφες είναι κλεισμένες εντός βομβυκίων και τα τέλεια εξέρχονται στις αρχές του καλοκαιριού.

Οι εργάτες επιδίδονται στη Θήρα εντόμων, καμπών και άλλων προνυμφών, που βρίσκονται πάνω στα δένδρα και χώμα έδαφος. Καταστρέφοντας μεγάλων αριθμόν αμυχών. Το είδος γίνεται επιζήμιο κατασκευάζει φωλιά γύρω από μικρά δενδρύλλια, γιατί μπορεί να προκαλέσει ξήρανση τους.

Καταπολέμηση του μυρμήγκι ξύλου .

Τα μυρμήγκια ξύλου είναι δύσκολα στη καταπολέμηση. Η  Alpha Απολυμαντική έχει μεγάλη επιτυχία . Τα καταπολεμάμε με απεντομώσεις.

Εάν τα μυρμήγκια ξύλου είναι στη στέγη , ψεκάζουμε εσωτερικά και εξωτερικά της στέγης.  Το ίδιο κάνουμε και εάν είναι στο παράθυρα ή στη πόρτα. Τα μυρμήγκια ξύλου που είναι μέσα στο πάτωμα τα αντιμετωπίζουμε το ίδιο οπός τους τερμίτες.

Τα μυρμήγκια ξύλου που βρίσκονται στη κουζίνα τα καταπολεμάμε με τροφοελκυστικό Gel. Τα μυρμήγκια με φτερά είναι δύσκολα στην καταπολέμηση γιατί πρώτα πρέπει να βρούμε την φώλια και να την εξοντώσουμε.  Εάν τα μυρμήγκια έρχονται από της πρίζες  ανοίγουμε της πρίζες και βάζουμε τροφοελκυστικό Gel για μυρμήγκια. Στο χώρο του κήπου κάνουμε απεντόμωση με ψεκασμό και εξοντώνουμε τα μυρμήγκια.

 

 

Δείτε τα νέα μας site.